انتخاب تجهیزات سیستم مداربسته و کاربرد آنها

بسیار مهم است که نه تنها هر یک از اجزا تجهیزات سیستم مداربسته به تنهایی انتظارات کارفرما را برآورده سازد بلکه ترکیب اجزا با یکدیگر و کل سامانه نیز قادر به برآورده نمودن آن باشد.

برای انتخاب تجهیزات سیستم مداربسته باید به عوامل زیست محیطی (مانند: کم بودن برق مصرفی، در دسترس بودن اقلام مصرفی، کنترل مواد خطرناک و غیره) توجه شود.

تجهیزات دوربین

ترکیب لنز و دوربین باید به‌گونه‌ای انتخاب شود که قدرت تفکیک‌پذیری بصری اندازه‎گیری شده، میدان دید و عملکرد در نور کم قادر به برآورده ساختن الزامات موجود در سند درخواست کارفرما باشد.

معیارهای انتخاب دوربین و لنز

در معیارهای انتخاب بهتر است موارد زیر در نظر گرفته شوند:

• حساسیت دوربین و دیافراگم لنز در سطوح نوری متفاوت و بدترین حالت نوری.
• حساسیت رنگ، سیاه و سفید یا حساسیت حرارتی حسگر تصویر.
• فاصله کانونی لنز در رابطه با اندازه حسگر تصویر در دوربین که میدان‎های دید مطلوب را ارائه می‌دهد.
• قدرت تفکیک‌پذیری بصری اندازه‎گیری شده و لنزها برای بازتولید جزئیات به‌گونه‌ای که اطلاعات ضروری در میدان‎های دید حاصل شود.

انتخاب دوربین تجهیزات سیستم مداربسته

دوربین های ثابت

بهتر است تجهیزات دوربین الزامات عملیاتی سامانه نظارت تصویری را تحت تمامی شرایط محیطی پیش‌بینی شده برآورده نماید.

در معیارهای انتخاب دوربین باید موارد زیر در نظر گرفته شوند:

• توازن رنگ سفید دوربین‌های رنگی(BLC).
• گستره پویا (WDR) و نویز در حسگر تصویر.
• مقررات حفاظت از داده‌های مربوط (مثلاً حمایت از پوشش مناطق خصوصی- Mask).
• زمان‌های طولانی در معرض قرار گرفتن در شرایط آب و هوایی محل مورد نظر.
• حساسیت طیفی در رابطه با نوع روشنایی (Illumination).
• منبع برق پشتیبان.

در مقاله طبقه بندی دوربین های مداربسته براساس کاربرد ، انواع مختلف دوربین ها را مورد بررسی قرار داده ایم.

دوربین های PTZ

دوربین‌های PTZ، دستگاهای تصویربرداری هستند که توسط اپراتور یا یک سامانه نظارت تصویری برای تغییر میدان دید دوربین به روش‌های مکانیکی یا الکترونیکی به‌کار می‌روند. این دوربین می‌تواند شامل یک یا هر سه ویژگی بزرگنمایی، حرکت افقی و عمودی باشد.
در صورتی‌که از دوربین PTZ در سامانه استفاده می‌شود باید مکان معینی برای نصب آن بر اساس آنچه که در سند درخواست اولیه کارفرما تعریف شده است، داده شود. مطلوب است برخی از مکان‌های از پیش تعیین شده نیز، مشخص شوند. این مکان‌ها باید در طرح سایت شرح داده شوند.
مکان‌های پیش فرض ممکن است شامل پارامترهای دیگری مانند سرعت شاتر، تنظیمات عنبیه (Iris) و غیره باشد.
دوربین‌های PTZ، عمدتاً افزار‌های مکانیکی هستند و میدان دید از پیش تعیین شده ممکن است در طول زمان تغییر کند و توصیه می‌شود تعمیر و نگهداری آن‌ها به‌طور منظم انجام گیرد.
در صورتی‌که دوربین‌های PTZ برای پوشش اشیاء متحرک به‌کار می‌روند، مشخصات دوربین نظیر سرعت چرخش، جهت اطمینان از برآورده شدن این الزام باید ارزیابی شوند.
باید دقت شود که مناطق خارج از محوطه نصب در دید دوربین‌ها قرار نگیرد. اگر مناطقی که قرار نیست نظارت گردد در دید دوربین‌ها (دوربین‌های ثابت یا PTZ) قرار گیرد حریم خصوصی بایستی پوشیده شود.

انتخاب لنز و محفظه تجهیزات سیستم مداربسته

انتخاب نوع صحیح لنز به اندازه انتخاب دوربین حائز اهمیت است. عملکرد ضعیف لنز می‌تواند به‌طور قابل ‌توجهی از عملکرد کلی سامانه بکاهد.

هنگام انتخاب لنز، موارد زیر را باید در نظر گرفته شود:

• دیافراگم لنز با کنترل نور قابل‌دسترس به حسگر بر کیفیت تصویر تأثیر می‌گذارد، بنابراین باید یک دیافراگم یا گستره دیافراگم مناسب انتخاب شود و استفاده از یک عنبیه خودکار یا الکترونیکی توصیه می‌گردد؛
• میدان دید لنز ممکن است به دلیل فوق اسکن شدن تصویر در نمایشگر کاهش یابد، در این صورت ممکن است لنزی با میدان دید وسیع‌تر از آنچه از پیش محاسبه شده بود، مورد نیاز باشد؛
• انعکاس‎ها و جابه‌جا شدن لنز داخلی به‌طور چشمگیری موجب اختلال در تصویر می‌شود، بنابراین بهتر است لنز دارای پوشش و/یا محفظه‌های مناسب بوده یا سایبان‌ برای آنها در نظر گرفته شود؛
• لنزهای با بیشینه بزرگنمایی متغیر دیافراگم می‌توانند میزان باز شدن دیافراگم ‌لنز را با افزایش فاصله کانونی آن افزایش دهند. بهتر است لنزی انتخاب شود که تحت همه شرایط نوری پیش‌بینی شده و در همه فواصل کانونی موجود، نور کافی به حسگر آن برسد؛
• بهتر است ملاحظاتی را در شرایط زیست محیطی در نظر گرفت، که در آن تجهیزات باید با توجه به ویژگی‌های اضافه‌تری مانند گرم‌کن‌ها، برف پاک‌کن‌ها و غیره عمل کنند؛
• محفظه: تمام دوربین‌های PTZ، دستگاهای تصویربرداری هستند که توسط اپراتور یا یک سامانه نظارت تصویری برای تغییر میدان دید دوربین به روش‌های مکانیکی یا الکترونیکی به‌کار می‌روند. این دوربین می‌تواند شامل یک یا هر سه ویژگی بزرگنمایی، حرکت افقی و عمودی باشد.
  در صورتی‌که از دوربین PTZ در سامانه استفاده می‌شود باید مکان معینی برای نصب آن بر اساس آنچه که در سند درخواست اولیه کارفرما تعریف شده است، داده شود. مطلوب است برخی از مکان‌های از پیش تعیین شده نیز، مشخص شوند. این مکان‌ها باید در طرح سایت شرح داده شوند.
  مکان‌های پیش فرض ممکن است شامل پارامترهای دیگری مانند سرعت شاتر، تنظیمات عنبیه (Iris) و غیره باشد.
  دوربین‌های PTZ، عمدتاً افزار‌های مکانیکی هستند و میدان دید از پیش تعیین شده ممکن است در طول زمان تغییر کند و توصیه می‌شود تعمیر و نگهداری آن‌ها به‌طور منظم انجام گیرد.
  در صورتی‌که دوربین‌های PTZ برای پوشش اشیاء متحرک به‌کار می‌روند، مشخصات دوربین نظیر سرعت چرخش، جهت اطمینان از برآورده شدن این الزام باید ارزیابی شوند.
  باید دقت شود که مناطق خارج از محوطه نصب در دید دوربین‌ها قرار نگیرد. اگر مناطقی که قرار نیست نظارت گردد در دید دوربین‌ها (دوربین‌های ثابت یا PTZ) قرار گیرد حریم خصوصی بایستی پوشیده شود. نصب شده باید برای مقاومت در برابر شرایط محیطی حاکم در داخل محفظه ای متناسب با آن شرایط قرار بگیرند .

پس از انتخاب ترکیب دوربین-لنز، توصیه می‌شود برای صحنه‌های دشوار، بهتر است عملکرد دوربین انتخاب شده در شرایطی مشابه با آنچه که درآن نصب خواهد شد، ارزیابی شود.

پوشش محل/تعداد دوربین‌ها

مکان(های) مورد نظر باید روی نقشه/طرح محل منتشر و مستند شوند. سپس سطح جزئیات مد نظر برای فعالیت اعلام شده (مثلاً شناسایی) برای هر مکان به ‌منظور تعیین تعداد دوربین‌هایی که برای کل محل می‌توان بر اساس طرح محل در نظر گرفت، باید مشخص شود.
تعداد دقیق دوربین‌ها به نوع دوربین‌های انتخابی (مثلاً ثابت، PTZ، مگاپیکسل و غیره) لنزهای مورد نیاز برای دستیابی به دید مطلوب و محدودیت‌های جغرافیایی بستگی خواهد داشت.

میدان دید

محل قرارگیری دوربین باید بر اساس دستیابی به یک نمای بهینه باشد و نباید صرفاً سهولت در نصب ملاک قرار گیرد.

هنگام تنظیم میدان دید یک دوربین، توجه به شرایط زیست محیطی یا ویژگی‌های صحنه بسیار با اهمیت می‌باشد، برای مثال:

• شاخ و برگ: تغییرات فصلی موجب تغییر در وضعیت شاخ و برگ‌ درختان می‌گردد، که می‌تواند دید را مسدود کند. رشد درختان و گیاهان در طول زمان سبب مسدود شدن دید می‌شود؛
• روشنایی: ممکن است وجود نورافکن‌هایی از منابع نوری خارجی و نیز روشنایی‌های زمان‎دار کنترل شده بر دید اثر بگذارند؛
• نور خورشید: باتوجه به تغییر وضعیت خورشید درطول روز و یا به دلیل تغییرات فصلی، ممکن است خورشید نور خیره کننده یا ضعیفی را ساطع نماید؛
• بازتاب‌ها: پنجره‌ها، ساختمان‌ها، مجموعه‌های آبی یا هر جسم بازتابنده دیگرمی‌تواند موجب تضعیف شرایط نوری و یا بیش از حد شدن آن شود و در نتیجه روی تصویر مورد انتظار تأثیر نامطلوب داشته باشد؛
• مبلمان/علایم خیابانی: سازه‌های موقت یا دائمی جدید نظیر علایم یا سایر ساختمان‌ها ممکن است میدان دید را مسدودکنند.
• فعالیت‌ صحنه: اگر یک هدف روشن درمیدان دید مشخص شده است، اطمینان حاصل شود که فعالیت‌های دیگر صحنه، گرفتن تصویر مطلوب را خدشه‌دار نمی‌کنند. برای مثال، یک پیاده‌رو شلوغ در مقابل یک درگاه می‌تواند موجب انسداد یک شات شناسایی شود.

در صورتی‌که شناسایی فرد هدف اصلی دوربین است، دوربین‌ها باید در ارتفاع سر انسان نصب شوند؛ دوربین‌هایی که به‌صورت قابل‌توجهی بالاتر از ارتفاع سر نصب شده‌اند،‌ ممکن است قادر به ارائه دید کاملی از چهره شخص نباشند.

روشنایی

روشنایی‌هایی موجود باید از لحاظ سطح، جهت و محتوای طیفی محاسبه شوند. منابع نوری بهینه دارای طیفی هستند که بهترین تطابق را با قطعه تصویربرداری دوربین دارند.

اگر روشنایی بیشتری مورد نیاز است، تعداد، نوع، مکان و قدرت منابع نوری باید با در نظر گرفتن پارامترهای زیر مشخص شود:

• بازده نور و عملکرد فتومتریک منبع نور؛
• شکل ظاهری منطقه‌ای که باید توسط دوربین‌ها بررسی شود: باریک یا عریض، نقطه‌ای یا کلی؛
• حساسیت و پاسخ طیفی دوربین‌ها، به‌ویژه دوربین‌های رنگی؛
• قابلیت انعکاس مواد تشکیل‌دهندۀ منطقه مورد بررسی؛
• تأخیر زمانی برای روشن شدن لامپ پس از استفاده از برق؛
• از دست دادن نور خروجی از لامپ در اثر کهنگی و خرابی لامپ. به‌عنوان مثال، روشنایی‌های LED می‌تواند دچار فرسایش شوند، به‌منظور ارائه سطح ثابتی از عملکرد نوری در طول عمر روشنایی، شاید یک سازوکار جبران مورد نیاز باشد؛
• منابع نوری جدید یا اضافی برگزیده، تصاویر قابل قبولی را تحت همۀ شرایط کاری ارائه خواهند داد؛
• روشنایی در صحنه مورد بررسی تا حد ممکن باید یکسان باشد و از مناطق با روشنایی کم اجتناب شود. نسبت روشنایی بیشینه به کمینه در منطقه تحت پوشش باید در حالت ایده‌ال 10:1 یا بهتر باشد؛
• نورافکن‌ها باید در محلی نصب شوند که کیفیت تصویر تضعیف نگردد، برای مثال با وجود بخار در میدان دید، جایگاه ترجیحی نورافکن‌ها بالای دوربین است. دوربین نمی‌تواند صحنه را در میان پرتوهای متراکم نور پوشش دهد؛
• تا جایی که امکان دارد، منبع نور باید حداقل ۲ متر از دوربین فاصله داشته باشد. منابع نوری حشرات را به خود جذب می‌کنند و این امر می‌تواند موجب نمایش بیش از حد آن‌ها گردد، همین اتفاق هم در اثر قطرات باران، دانه‌های برف و برگ‌های در حال سقوط رخ می‌دهد. این موضوع در مواردی‌ که استفاده می‌شود، اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند؛
• بهتر است منابع نوری درفاصله‌ای نزدیک به جسم تحت نظارت قرار گیرد؛
• تمامی روشنایی‌ها از جمله روشنایی‌های نامرئی، باید برای جلوگیری از آسیب چشمی در حداقل فاصله امنیتی قرار گیرند؛
• امکان دسترسی امن به لامپ‌ها جهت تغییر حباب لامپ فراهم باشد؛
• جهت تابش روشنایی باید مورد توجه قرار گیرد. هدف، تولید حداکثر تضاد برای آشکارسازی مزاحم است. یک جسم تنها در صورتی می‌تواند آشکار شود که روشنایی آن با پس‌زمینه‌اش متفاوت باشد؛
• برای اهداف شناسایی و تشخیص، روشنایی باید ویژگی‌های جزئی جسم را همان‌گونه که در الزامات عملیاتی برای مشاهده ذکر شده، ممکن سازد. اگر شناسایی شخصی به‌ صورت دقیق مورد نیاز است، توصیه می‌شود که جهت منبع نور مستقیماً در جهت حرکت مورد انتظار تنظیم شود. یعنی چهره‌های هدف باید در معرض روشنایی قرار گیرند؛
• روشنایی ثابت یا شرایط تغییر سریع روشنایی، نوردهی‌های ثابت و یا گذرا در یک تصویر واحد؛
• اثرات محیطی بر میدان دید مثل باران، مه و غیره؛
• اگر یک منبع نور اضافی مورد نیاز باشد، اما نور سفید مطلوب نیست، می‌توان از نور افکن‌های IR و یا دوربین‌های IR استفاده کرد؛
• نورافکن‌ها را نباید به‌گونه‌ای قرار داد که مستقیماً در برابر دوربین قرار گیرند؛

تشخیص/محفاظت در برابر دستکاری

تشخیص/محافظت در برابر دستکاری دوربین

هنگامی‌که دوربین سامانه نظارت تصویری نصب و راه‌اندازی شد. ضروری است به‌منظور عملکرد موفق سامانه ، میدان دید مورد توافق دوربین حفظ شود. دوربین باید به‌گونه‌ای نصب شود که تغییر میدان دید آن توسط افراد غیر مجاز دشوار باشد.

این امر با نصب دوربین در موقعیت و ارتفاع مناسب، دقت در انتخاب تجهیزات سیستم مداربسته و استفاده از تجهیزات فیزیکی مناسب و پس از آن با تجهیزات امنیتی میسر می‌باشد. علاوه بر این، بهتر است اتصالات داخلی (مثلاً کابل‌کشی، آنتن) در دسترس و یا قابل پاره کردن نباشند.

از دست رفتن سیگنال و تار شدن تصویر دوربین‌ها باید مورد توجه باشد. یک سامانه اعلام هشدار شنیداری/ یا دیداری باید برای اعلام هشدار توسط اپراتورهای مهیا باشد و باید امکاناتی برای اتصال خروجی آلارم به یک سامانه اعلام هشدار فراهم شده باشد.

تشخیص/محافظت در برابر دستکاری سامانه

اولین روش برای محافظت از تجهیزات سیستم مداربسته از جمله تجهیزات ذخیره‌سازی تصویر و تجهیزات کنترل از دستکاری، نصب سامانه در مکانی امن به همراه کنترل دسترسی مناسب می‌باشد.

ادغام سامانه

در جایی‌که تجهیزات سیستم مداربسته فراهم شده از چندین تولید کننده از طریق محل‌های اتصال، درایورها یا رابط‌های باز با یکدیگر ادغام شوند، سامانه‌های مدیریت ویدئویی (VMS) آن انتخاب می‌شوند.

این دستگاه‌های ویدئویی IP و رابط‌ های آن‌ها باید با الزامات کلی IP از لحاظ اتصال، انتقال استریم ویدئویی، حجم ویدئو، کنترل استریم، ثبت وقایع و کشف و شرح دستگاه‌ها مطابقت داشته باشد.

در پایان

امیدواریم این مقاله به شما در انتخاب تجهیزات سیستم مداربسته کمک کرده باشد.

حتما نظرات و سوالات خود را در بخش نظرات با ما در میان بگذارید.